ЖЕҢІС КҮНІ

Жеңіс күні мерекесі 1945 жылы 8 мамырда КСРО Жоғарғы Советі Президиумының Жарлығымен фашистік Германияға қарсы 1941 – 1945 жылдарға Ұлы Отан соғысындағы жеңісті атап өту үшін бекітілген.

Қазақстандықтар фишизмді күйретуге орасан зор үлес қосты. Қазақстан соғыстың қиын – қыстау жылдарында ауыл шаруашылық және өнеркәсіп өнімін өндірудің ірі базасына айналды. Қазақстаннан 1 млн. 366 мың адам майданға шақырылып, олардың әрбір екінші ұрыс даласынан оралмады.
Қазақстан Республикасы Президентінің 1995 жылғы қазандағы № 2534 Жарлығымен 9 мамыр Жеңіс күні мереке күндерінің тізбесіне енгізілді.

Ардагерлер еске алады...

Бүгінігі күнде Курчатов қаласында Ұлы Отан Соғысының 7 ардагерлері қалды. Оларға рахмет, біздің өсіп келе жатқан ұрпақ соғыс туралы тек кітаптар мен кинолардан біледі. Сіздер рахмет, жас және сау болашақ ұрпақ үшін өздеріңізді аямағанға.

	Ракомина Раиса Егоровна, 1927 жылғы 20 сәуірде туған, Курской Льгов облыстық станциясының ҰОС әскери күштерінің қатысушасы. «ҰОС жылдарын Льгов станциясын немістер жаулап алып,  жергілікті тұрғындарды қорлады: құдыққа балаларды лақтырып артынан гранатаны тастады. Бірақта оның да уақыты жетті, кеңес әскері станцияны жаулардан босатып, авиационды ұшу әдісін қолданып, станцияда кеңес әскерлері орналасып және біз бәріміз жаралы қорғаушылар жараларын емдедік. Тұрғындар шексіз қуанып, өздерінің туған жауынгерлерін көріп және туған жерімізге енді немістер қайтып келмес »
	Бойко Павел Степанович, 1927 жылы 13 шілдеде туған. ҰОС жылдары 1944 – 1945 жж. Прибалтикалық фронттында атақты 970-ші Демидовский дивизияда пулеметчик қызметін атқырады, содан Шығыс Курильский көліне ауыстырды:  Кунашир, Утурут, Сигуси, Паратушир
	Дубина Василий Петрович, 1924 жылғы 27 қыркүйекте туған., ҰОС жылдарында үшінші Белорусский фронтының Жуков басқару қол астында және де алғашқы Минск қаласында  әуен әскері машина ұшыру дайындау бойынша автомеханикалық қызмет көрсету үшін аэродром ротада қызмет етті. «Кей жағдайларда барлауға жауынгер жолдаспен жаяу баруға  тура келеді. Кей кезде тамақтанған келеді, бірақ азық – түлік болмады. Сонда взвод командирі қалжындап бізді күлдіртетін: «Балалар, сендер ауамен терең демалындаршы, ол сонда тәтті!», ал сол кезде шынындада аштықтың сезімі білінбейтін. Соғыс аяқтала бастады, біз Берлинге жетті. Мен, және менің көптеген жауынгер жолдастарым секілді Рейхстагта қол қалдырдым: «Анам,әкем кешіріндер мені, мен Берлинге дейін жеттім, фашистер апанына дейін. Жеңіс біздікі!»
	Мурзаеы Антон Борисович, 1927 жылы 27 қаңтарда туған., Япония соғысына қатысушы. Менің есімде Дальневосточный фронтына түскен кездегі жағдай  ерекше есімде қалды. Мугденді басып, Харбинді өтіп қатты қырғын күшпен алынды. Доты және дзотты япондық жауынгерлер күзетті, олар тұтқынға берілмеді. Жарты кеңес әскерлері Владивостокқа жіберілді, «Двина» корабльіне танктер, пушкалар мен 6 мың жауынгер тиелді. Артур портына жақсы жетіп, бірақ қайтар жолында корабльді фашистар атып, және су асты қайықтар, шығарып жүрген корабльдер батып бара жатқан корабльден жауынгерлерді құтқарды. Қайтыс болған жолдастар есте қалып бұл алдағы фишистермен күресуге күш берді. Біз жеңдік!
	Пушилин Василий Максимович, 1924 жылғы 13 қаңтарда туған. ҰОС жылдарында Финляндияда жауынгер қызметін өтті, 1946- 1948 жылдары морфлотта қызмет етті, Свирь өзенін күзетті. Мәскеу Раменский облысында  аэростат парашютынан 25 секіру орындалып,автоматчик болды. «Барлығына сол жылдары өте қиын болды. Дұшпандар бізді тұрмыстық жағдайда да жойып жіберуге тырысты. Олар су құбылларын уландырып, біз газетпен тексермей су ішпедік: газеттік бір бұрышын алмып, егер ол қарайсы онда су ішуге болмайды. Бірақ немістердің уақыты келді, фронт ары одан ары жылжыды, біздің әскерден кейін қала мен ауылдар босатылды.»
	Конюхов Михаил Евстафьевич, 1925 жылы 12 қарашада туған., ҰОС жылдарында Белорусскиий фронтында 1943- 1945 жылдары жауынгер қызметін атқарды. «Соғыс жылдарында әр түрлі жағдайлар болды. Белорусский бір ауылында өте бір қиын жағдай болды: біздің әскерлер кіргенде столбта асылған әйелді көрді. Біз фашистер ісі деп ойласақ, бірақта бұл әйел біздің жауынгерлерді атқан, ауыл тұрғындары сатқынға жазасын берген. Висла өзенінде Сандамирский плацдармада үлкен дайындық өтті. Нәтижесінде барлық фронтқа орындаған операциялары үшін 1945 жылы Сталин бас басқарушысы маршылынан алғыс келді.»
	Бордей Иван Александрович, 1916 жылғы 3 қаңтарда туған., 1941 – 1945 жылдары фашистерді ұстауға қарсы шығу Руминия партизандық әскерінде қызмет атқарды. Соғыс басталу кезінде Молдавияда Корнешты ауылында байланыс бөлімінде бас байланысшы болып жұмыс істедім, Румыния шекарасынан 24 км шақырымда орналасқан. Сол кездерде ауылды немістер жаулап алған. Бір күні мен аспаннан Кишинева және Одесса жақтарына немістер ұшақтарын қаптап жатқанын көрдім. Бірінші соқыны Унген қаласына тиді. Күштері бірдей болмады. Бірақта сондағы басқарушы жауынгерлер фашистерге  күшті қарама – қарсы соққы берді. Жергілікті орманды болды, атақты Коурлар – молдавскылық орманы.Әскерлер әрбір жарды, әрбір биіктікті  қарады. Немістер үшін апан құрылды, 1941 жылы 28 маусымда Корнешты ауылын немістер таң атқанда алды. Бірақта немістер жеңіміз деп үміттенді, бірақ 1418 күн мен түннен кейін соғыс біздің жеңіспен аяқталды.

	Ұзақ өмір ! 13 тамызда Курчатов қаласының ұзақ  өмір сүрушісі Анна Ивановна Шилова-Воронова өзінің 92 жасқа толған күнін тойлады.

Көңіл айту

21 желтоқсанда Курчатов қаласының қарт адамы - 93 жасқа қараған шағында, Ұлы Отан соғысы ардагерінің тұлы  Анна Ивановна Шилова-Воронова бақилық сапарға аттанды.

Курчатов қаласы әкімі мен Курчатов қалалық мәслихатының хатшысы  марқұмның туған –туыстары мен жақындарына шын жүректен көңіл айтады.