Естелік мәңгі жүректе қалады!

ЖЕҢІС КҮНІ

Жеңіс күні мерекесі 1945 жылы 8 мамырда КСРО Жоғарғы Советі Президиумының Жарлығымен фашистік Германияға қарсы 1941 – 1945 жылдарға Ұлы Отан соғысындағы жеңісті атап өту үшін бекітілген.

Қазақстандықтар фишизмді күйретуге орасан зор үлес қосты. Қазақстан соғыстың қиын – қыстау жылдарында ауыл шаруашылық және өнеркәсіп өнімін өндірудің ірі базасына айналды. Қазақстаннан 1 млн. 366 мың адам майданға шақырылып, олардың әрбір екінші ұрыс даласынан оралмады.
Қазақстан Республикасы Президентінің 1995 жылғы қазандағы № 2534 Жарлығымен 9 мамыр Жеңіс күні мереке күндерінің тізбесіне енгізілді.

Ардагерлер еске алады...

Бүгінігі күнде Курчатов қаласында Ұлы Отан Соғысының 7 ардагерлері қалды. Оларға рахмет, біздің өсіп келе жатқан ұрпақ соғыс туралы тек кітаптар мен кинолардан біледі. Сіздер рахмет, жас және сау болашақ ұрпақ үшін өздеріңізді аямағанға.

Семенова Мария Андреевна

Мария Андреевна 1923 жылы 9 наурызда Новошульба ауданының Новошульба ауылында шаруа отбасында дүниеге келген.
1941 жылы 8 сыныпты бітіргеннен кейін ет комбинаты жанындағы Семей техникумына оқуға түседі.
1942 жылғы сәуірде әскер қатарына шақырылды және радиомамандардың Мәскеу мектебіне жіберілді. 1942 жылғы қазан айына дейін 65 жеке запастағы полктің байланыс ротасының курсанты болды.
1943 жылғы қаңтар айынан наурыз айына дейін 19 танк корпусы құрамында радист болып қызмет етті (шағын қуатты радиостанцияның радиомаманы).
1943 жылғы наурыз айынан тамыз айына дейін – танк батальонының радиотелеграфисті.
1943 жылғы тамыздан 1945 жылғы қазан айына дейін Саратов танк училищесінің радист-оқытушысы.
1945 жылғы 13 қазанда запасқа шығарылды.
Әскер қатарынан босағаннан кейін туған ауылына қайтып оралды, онда сатушы мамандығын алып, 1946 жылдан 1951 жылға дейін сатушы болып жұмыс істеді.
1951 жылғы желтоқсанда Семей қаласына көшіп барды, мұнда 1958 жылға дейін комбикорм зауытында жұмыс істеді, ал 1958 жылы Семей ет комбинатына жұмысқа ауысты, онда 1981 жылы зейнет демалысына шыққанға дейін жұмыс істеді.
Наградалары

  1. "ІІ дәрежелі Отан соғысы" ордені,
  2. Жеңіс және КСРО қарулы күштерінің мерейтойларына арналған мерейтойлық медельдармен,
  3. Кеңес Одағының маршалы Г.К.Жуков медальімен,
  4. Қазақстан Республикасының мерейтойлық медальдарымен.
   

Долгинцев Николай Александрович

Николай Александрович 1924 жылғы 19 желтоқсанда Солтүстік- Қазақстан облысы Свердлов ауданының Алжар ауылында шахтер отбасында дүниеге келді.
30- жылдары Долгинцевтер отбасы Бесқарағай ауданының Черемушки ауылына көшіп келді, мұнда Николай Александрович 6 сыныпты бітірді.
Қарапайым жұмысшы болып жұмыс істеді.
1942 жылғы қыркүйек айында Тынық мұхит флотына әскер қатарына шақырылды, онда 1948 жылға дейін «Решительный» эсминецінде аға матрос болып қызмет атқарып, Отан шекарасын қорғады.
1948 жылы әскер қатарынан босатылғаннан кейін туған ауылына қайтып оралды. Тракторист- машинист мамандығы бойынша ПТУ бітірді. 1987 жылы зейнеткерлік демалысқа шыққанға дейін тракторист, комбайнер болып жұмыс істеді.
Зейнеткер болғанның өзінде 80 жасқа толғанға дейін сүт- тауар фермасында тракторист болып жұмыс істеуін жалғастыра берді.
Николай Александровичтің 2 ұлы, 5 немересі және 9 шөбересі бар.
Наградалары:

  1. ІІ дәрежелі Отан соғысы ордені,
  2. Жеңіс күніне арналған мерейтойлық медальдар,
  3. Кеңес Одағының маршалы Г.К. Жуков медальі.

Бейбіт кезеңде келесі медальдарға ие болды:

  1. Бүкілодақтық ауыл шаруашылық көрмесіне қатысушы,
  2. «Тың жерлерді игергені үшін»,
  3. Знаком «1974 жылғы социалистік жарыстың жеңімпазы»,
  4. Қазақстан Республикасының мерейтойлық медальдары.
   

Долгинцев Георгий Александрович

1927 жылғы 15 сәуірде Семей облысы Бесқарағай ауданының Черемушки ауылында дүниеге келген.
5 сынып бітірген.
1944 жылғы 15 қарашада Бесқарағай аудандық әскери военкоматынан әскер қатарына шақырылды.
1944 жылдың қараша айынан 1945 жылдың наурыз айына дейін 31 оқу атқыштар полкінің курсанты.
1945 жылғы 9 тамыздан 1945 жылғы 3 қыркүйекке дейін 73871 әскери бөлімі құрамында, танкке қарсы зеңбіректің  көздеушісі болып қызмет атқара отырып Жапониямен соғысқа қатысты.
Онда 45 мм зеңбірек бөлімшесі командирі лауазымын алды.
Әскери қызметін сержант дәрежесінде 1951 жылғы 15 мамырда аяқтады.
Әскер қатарынан босағаннан кейін туған ауылына қайтып оралды. Зейнеткерлікке шыққанға дейін жүргізуші болып жұмыс істеді.
Георгий Александрович 2 бала өсірді, 3 немересі және 4 шөбересі бар.
Бейбіт кезеңде «Социалистік жарыс жеңімпазы», 11 бесжылдық ударнигі белгісі, тың және тыңайған жерлерді игергені үшін медальін алды.

Наградалары:

  1. Кеңес армиясы мен флотына 30 жыл медальі 1948 жыл.
  2. 2 дәрежелі Отан соғысы ордені.
  3. Г.К.Жуков медальі,
  4. Жеңіс күніне арналған мерейтойлық медальдар,
  5. ҚР мерейтойлық медальдары.
  6. Жапонияны жеңгені үшін медальі,
  7. Ерлігі үшін медальі.
   

Бойко Павел Степанович

1927 жылғы 13 шілдеде Катон Қарағай ауданының Медведка ауылында көп балалы отбасында дүниеге келген (11 бала). Ата- анасы – жұмысшылар, Бойко Степан Иванович және Елена Тихоновна.
Бастауыш білімді Үлкен Нарыс ауылында алған. Соғысқа дейін жиһаз және музыкалық аспаптар дайындау бойынша шебердің оқушысы болып жұмыс істеген.
1943 жылы 16 жасында жүргізушілер курсын бітірді, одан кейін Кіші Краснояркадағы элеваторға астық тасымалдады.
1944 жылы әскер қатарына шақырылды және бөлу бойынша Башқұртстанның Тоймазы станциясына түсті. Барлау мектебінде оқудан өтті және содан кейін атақты 970 Демидов дивизиясына түсті.
Павел Степанович Жеңісті Қиыр Шығыста қарсы алды. Үйіне армияда жалпы көлемі 9 жыл қызмет атқарып, тек 1953 жылы қайтып оралды, одан кейін Палацы ауылында гараж механигі болып орналасты, онда кейінірек аға энергетик лауазымында жұмыс атқарды. Оның қол астында жиыны 96 электростанция болды. Зайсан қаласында бас маман болып қызмет атқарды.
Павел Степановичтің 5 қызы, 11 немересі, 9 шөбересі бар.

Марапатталған:
1. 2 дәрежелі Отан соғысы ордені.
2. Ұлы Отан соғысына «40 жыл», «50 жыл» медальдары,
3. «КСРО қарулы күштеріне 70 жыл» медальі,
4. « Ұзақ жылғы саналы еңбегі үшін» медальі,
5. «КО маршалы Г.К.Жуков» медальі,
6. «ҰОС 65 жыл» медальі.

   

Дубина Василий Петрович

1924 жылы Молдавияда дүниеге келген. Жеті жылдықты бітіргеннен кейін механизация мектебіне оқуға түсіп, слесарь- механик мамандығын алып шықты.
Василий Петрович соғысқа 1944 жылы жіберілді, мұнда ол Курск облысының Дмитриев қаласындағы 208 – ші запастағы полкке келіп түсті. Барлау мектебінде 3 ай оқып шықты, одан кейін оны 3- ші белорус майданына, 124 дивизияның 65 полкіне жіберілді.
Одан кейін Кенигсберг қаласында (қазіргі Калининград қаласы), барлау взводының старшинасы болды. Кенигсберг түбінде екі рет ауыр жараланды, Каунас қаласындағы әскери госпитальде 3 ай жатты.
Жеңіс күнін Берлиннен 25 шақырым жерде қарсы алды.
1948 жылы Василий Петрович әскер қатарынан босатылды және Отанына, Молдавияға қайтып оралды, алайда үлкен өкінішке орай онда туыстарынан ешкім қалмаған еді. Василий өзінің майдандас досына Щекино қаласына баруға шешім қабылдайды, мұнда ол шахтаға проходчик- оқушы болып жұмысқа орналасады. Осы уақытта Тульшахтстройға «құрылысшы- шебер» мамандығына сырттай оқуға түсті, оны 1954 жылы аяқтады.
Қазақстанға 1955 жылы жолдама бойынша тың және тыңайған жерлерді игеруге Май ауданының Лебяжье ауылына келді.
Одан кейін Бесқарағай ауданының Бурас ауылына жіберілді, онда 1964 жылға дейін тұрды.
1964 жылдан бастап Бесқарағай ауданының Долонь ауылында тұрды және құрылыс учаскесінде – прораб болып жұмыс істеді.
1995жылы Курчатов қаласына көшіп келді, қазірге дейін осында тұрады.
Василий Петрович 3 бала, 5 немере, 7 шөбере тәрбиелеп отыр.
2014 жылы Василий Петрович өзінің 90 жылдық мерейтойын атап өтті.
Наградалары:

  1. «ІІ дәрежелі Отан соғысы» ордені,
  2. «Әскери еңбегі үшін» медальі,
  3. Мерейтойлық медальдар.
   
Көңіл айту

Ракомина Раиса Егоровна

2015 жылдың 18 қарашасында Курчатов қаласында Ұлы Отан соғысының ардагері Ракомина Раиса Егоровна өмірден өтті.
Курчатов қаласының әкімі Н.Нұрғалиев және Курчатов қаласы мәслихатының хатшысы Г.Қарымбаева Курчатов қаласының барлық тұрғындары атынан Раиса Егоровна Ракоминаның отбасына қайғыра көңіл айтады және қызы Ольга Васильевна Воробина мен оның күйеуі Александр Александрович Сальниковке Раиса Егоровнаны күтіп, жан жылуымен бөліскендері үшін алғысын білдіреді. Сіздер ардагерімізге бақытты өмір сыйладыңыздар.
Раиса Егоровна Сіз біздің мәңгілік есіміздесіз!

   

Антон Борисович Мурзаев

2015 жылдың 6 шілдесінде Курчатов қаласында Ұлы Отан соғысының ардагері Антон Борисович Мурзаев өмірден өтті.
Курчатов қаласының әкімі Нұрбол Нұрғалиев және Курчатов қалалық маслихатының хатшысы Гүлмира Қарымбаева, сондай-ақ, қала жұртшылығы туғандары мен жақындарына өздерінің қайғыларына ортақтасып көңіл айтады.
Антон Борисович, Сіз біздің мәңгілік есіміздесіз!

   

Бордей Иван Александрович

2012 жылдың 8 қаңтарда Курчатов қаласында Ұлы Отан соғысының ардагері Бордей Иван Александрович өмірден өтті. Ұлы Отан соғысының ардагері Бордей Иван Александровичтың дүниеден өтуіне байланысты, Курчатов қаласының әкімі Александр Генрих, Курчатов қалалық маслихатының хатшысы Шахмұрат Төлеутаев және қала жұртшылығы туыстарына қайғыларына ортақтасып көңіл айтады.
Сіз, Иван Александрович, біздің мәңгілік есіміздесіз!

   

Пушилин Василий Максимович

20 қыркүйек күні Курчатов қаласында Ұлы Отан соғысының ардагері Пушилин Василий Максимович дүниеден өтті.
Курчатов қаласының әкімі Александр Генрих және Курчатов қалалық маслихатының хатшысы Шахмұрат Төлеутаев, сондай-ақ, қала жұртшылығы туғандары мен жақындарына өздерінің қайғыларына ортақтасып көңіл айтады.
Василий Максимович, Сіз біздің мәңгілік есіміздесіз!

   
   
   


Парақтар өзгертілді: 07-06-2017